Općenito o poremećajima hranjenja ili jedenja

Poremećaji hranjenja ili jedenja postaju sve evidentniji unazad 40 godina. Nije sigurno da li su te promjene odraz stvarnog porasta broja tih poremećaja ili zbog veće pozornosti. Ipak mnogi od njih ostaju i dalje klinički nedijagnostikovani. Procjenjuje se da cjeloživotna prevalenca poremećaja hranjenja ili jedenja iznosi 8% za žene i 2 % za muškarce. Smatra se da ljekari u porodičnoj medicini otkriju samo 12% slučajeva bulimije nervoze i 45% anoreksije nervoze.

U procjeni poremećaja hranjenja ili jedenja neophodno je posebnu pažnju obratiti na obrasce ishrane i na uvjerenja o hrani. Također je neophodno uzeti anamnezu o razvoju poremećaja, o aktuelnom obrascu hranjenja ili jedenja i kontrole tjelesne težine i o pacijentovim idejama vezanim za tjelesnu težinu. Posebnu pažnju treba obratiti na simptome depresije.

Najznačajniji poremećaji hranjenja su Anoreksija nervoza, Bulimija nervoza i Poremećaja prejedanja koji su prikazani zasebno. Ostali poremećaji hranjenjamogu biti specificirani ili nespecificirani.

Ostali specificirani poremećaji hranjenja ili jedenja podrazumijevaju stanja koja mogu uzrokovati značajne smetnje, ali ne ispunjavaju sve kriterije za određeni/klasificirani poremećaj prehrane. Stanja koja su uključena u ovu kategoriju su Sindrom noćnog jedenja, Poremećaj pročišćavanja, Atipična anoreksija nervoza (kod koje je, iako su zadovoljeni svi kriteriji, tjelesna težina unutar normalnog raspona ili veća) te Nepotpuna bulimija nervoza i Nepotpuni Poremećaj prejedanja (nedovoljno učestali i/ili nedovoljnog trajanja).

Nespecificirani poremećaji hranjenja ili jedenja. Simptomi ne zadovoljavaju kriterije ni za jedan poremećaj ou ovoj dijagnostičkog grupi  iako kliničkom slikom preovladavju simptomi karakteristični za neki poremećaj hranjenja ili jedenja.